Program Aktywności Knillów
Strona
-
O nas
- CZŁONKOWSTWO W PSONI
- Informacje
- Media o nas
-
Sprawozdania
- SPRAWOZDANIA 2025
- SPRAWOZDANIA 2024
- SPRAWOZDANIA 2023
- SPRAWOZDANIA 2022
- SPRAWOZDANIA 2021
- SPRAWOZDANIA 2020
- SPRAWOZDANIA 2019
- SPRAWOZDANIA 2018
- SPRAWOZDANIA 2017
- SPRAWOZDANIA 2016
- SPRAWOZDANIA 2015
- SPRAWOZDANIA 2014
- SPRAWOZDANIA 2013
- SPRAWOZDANIA 2012
- SPRAWOZDANIA 2011
- SPRAWOZDANIA 2010
- SPRAWOZDANIA 2009
- PRZETARGI
- Informacje Zarządu
- Kontakt
- WESPRZYJ NAS
- OREW
- WWR
- ŚDS
- WTZ
- PROJEKTY
- Aktualności
- ABOUT US
- Raport o dostępności
Programy aktywności - „Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja” oraz „Dotyk i Komunikacja” zostały opracowane przez Mariannę i Christophera Knillów. Według autorów metody, wszelkie działanie człowieka jest związane z ruchem.
PROGRAMY AKTYWNOŚCI KNILLÓW
Programy aktywności - „Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja” oraz „Dotyk i Komunikacja” zostały opracowane przez Mariannę i Christophera Knillów. Według autorów metody, wszelkie działanie człowieka jest związane z ruchem. Działaniem jest także porozumiewanie się z otoczeniem w celu jego dokładniejszego poznania. U dzieci tego typu działaniem jest zabawa, w późniejszym wieku nauka, a dalej praca. Aktywność jest więc koniecznym warunkiem rozwoju — nie ma rozwoju bez aktywności.
Potrzebę działania odczuwa każde dziecko, także niepełnosprawne. Wyzwalanie aktywności u tej grupy nie jest rzeczą łatwą, gdyż często jest związane z dużą ilością ograniczeń natury lokomocyjno — manipulacyjnej. Nie wolno jednak rezygnować z pobudzania dziecka do aktywności, gdyż stanowi ona podstawowy warunek jego dalszego rozwoju.
Programy Knillów opierają się na poznawaniu przez dziecko różnych rodzajów aktywności, poprzez dostosowywanie swych ruchów (np. kołysanie, wymachiwanie rękoma, zginanie i rozprostowywanie rąk, pocieranie dłoni, zaciskanie i otwieranie dłoni, poruszanie palcami, klaskanie, głaskanie głowy, itd.) do melodyczno-rytmicznego akompaniamentu. Aktywność może być realizowana w różny sposób, w zależności od specyficznych potrzeb dziecka i jego możliwości ruchowych. Według autorów metody rozwój kontaktu i komunikacji jest znacznie ważniejszy niż sam ruch i jego mniej lub bardziej precyzyjne wykonywanie. Fizyczna bliskość i dotyk są istotą skutecznej pracy z dziećmi i dorosłymi, których komunikacja nie rozwinęła się we wczesnych stadiach. Do tej grupy należy zaliczyć także osoby z głęboką, wieloraką niepełnosprawnością.
mgr Marta Koprowska

